"Sevdiğimi söylemezsem sevme derdi beni boğar, demiş Yunus. Seni seviyorum ta develer tellal değil iken. Sanki bu dünyaya gelirken bu aşk için Allah'a söz vermişim gibi. Kâlû beladan beri işte böyle seviyorum."
"Dünyayı biteviye bir sahne olarak gördüğümüzde, oynamaktan kendimiz olmaya sıra gelmiyor. Mış gibi hayatların maskeli balosu. Bulunduğu her ortama göre renk ve fikir değiştiren bukalemun kişilikler. İnsan, çağımızda hep yorgun: Oynamaktan, örtmekten, gizlemekten, kendisi olmaya giden yolu yürüyememekten yorgun. Oyuncu benliklerin sahici benlikleri gizlediği gösteri toplumunda, aldığımız alkış kadar var olduğumuzu sanıyoruz."