Tatar Çölü, görkemli bir zafer düşlerken sıradanlığın çukuruna düşen insanın trajedisidir. Giovanni Drogo’nun kalede geçirdiği her yıl, aslında bizim "doğru zamanı" beklerken harcadığımız yılların birer kopyası.
Buzzati bize şunu fısıldıyor: En büyük düşman kapıdaki Tatarlar değil, sinsice akıp giden zamandır. Okudukça duvarların üzerinize yıkıldığını hissedeceksiniz çünkü kale aslında hepimizin zihni.
Peki sizin için Bastiani Kalesi ne olabilir?
- Sevmediğimiz güvenceli bir iş?
- Alışkanlıkla sürdürülebilen bir ilişki?
- Ertelenen bir hayat planı?
Çocukluk; bir arsayı vatan bellemek, bir bayrağı canı pahasına korumaktır. Boka’nın bilgeliği, Nemecsek’in sessiz kahramanlığı ve Áts’ın mert düşmanlığı…