Farkında mısınız ne zaman bir savaş olsa ya da ne bileyim bir darlık görse insanoğlu ilk önce kızından vazgeçiyor. Sözde "kızının karnı doysun en azından" yalanıyla vicdanını rahatlatıp kurdun önüne atılan nice kız çocuğu var geçmişimizde. Tarih, tekrar eden acılardan başka nedir ki?
Bu kitapla daha önce duymadığım, yabancısı olduğum bir acıyı sapladı kalbime Ülkü Demiray. Başka topraklardan koparılmış çiçeklerin el memleketinde köksüz kalışı... İçine aldığı ben de köksüz kaldım Hatice ile.
Uzun bir araştırmanın ürünü olduğunu dilinden, betimlemelerinden anlıyoruz. Kurgudaki masalsı rastgelişler olmasa acıda boğulmamız an meselesi. Gerçekte bu acıya muhatap kıldığımız bütün kızlarımız bizden alacaklı.
Reklam
"Parasız Yatılı" ÜzerineDuygu ve Düşünce
Her öyküsünde garibanlığa farklı bir pencere açmış yazar. Ziyan olurken dahi kendini kusurlu sayan kadınlar... Satır aralarından çıkıp sizi sarıp sarmalayan fukaralık... Kitabı bitirdiğim şu anda Deli Vedat mıyım, Hala Adile miyim yoksa 60 mı 63 yaşında mı bilemeyen Saraylı Servet miyim? Yazarın içtenlikle sunduğu öykülerin her birinden sonra soluklanıp insanın kendisine gelmesi gerekiyor. İçlerinden "Haraç"ı okurken zenginlerin umursamazlığına, erkeklerin bencilliğine dair duyduğum öfkeyi burada da yazıya dökmüş olayım. En sevdiğim ise "Edirne'nin Köprüleri" oldu. Bu memleketteki yoksulluk ve kadınların çilesi umarım sadece okuduğumuz kitaplarda kalır diyerek noktalıyorum. 
Parasız Yatılı
Parasız YatılıKitabı okumaya başlamadan önce kitabın çocuk edebiyatına katkı sağlamak için düzenlenen bir yarışma için kaleme alındığını unutmamakta fayda var. Yetişkinler dünyasının riyakârlığı iki arkadaşın mektupları aracılığıyla gözler önüne seriliyor. Okurken hangi iki çocuğun mektupları acaba bunlar diye düşünmüştüm. O kadar sade, açık bir anlatım söz konusu. Eğitim sisteminin, ebeveyn tutumlarının çok güzel bir şekilde eleştirildiğini düşünüyorum.
Kitapta anketlerde sadece anneyle ilgili yorumların olması can sıkmış. Ancak düşününce çocuk yetiştirmede anne ve babanın sorumluluğu bölüşmesi son yıllarda yaygınlaştı.1967 yılında baba eve ekmek getiren konumundayken çocuğun her şeyiyle ilgilenmesi gereken anneydi. Bu nedenle anketle ilgili sonuçlara bu kadar gönül koyulmamalı. Eleştirilirken dönemin şartları göz önünde bulundurulmalı.
