“Sığamadım ne hayata ne de hayatımdaki insanların hayatına.
Hep bir ayağım eşiğin içinde, biri dışında eğrelti kaldım bu hayatta.
Ne kızıyorum ne güceniyorum kimseye.
Demekki yazgı böyle.
Ama işte; insan sığınmak istiyor istemsizce.
Hep fazla geldim birilerine bazen kendime.
En çok da şu koca yeryüzüne
Sığamıyorum nedense.”