Aslında, çoğu kadın annesini gerçekten seven bir erkeğin annesine hep aşırı bağımlı olmuş, ondan her türlü ihtiyacını koşulsuz karşılamasını beklemiş bir erkeğe nazaran daha iyi bir arkadaş, partner, eş olacağını bilir.
Anneleriyle olumlu bir şekilde ilişki halinde olan erkekler, bağımlılık ve özerkliği tartışarak söz konusu bağda bir denge kurabilir ve bunu diğer kadınlarla duygusal bağlar geliştirecek şekilde genişletebilirler.
Hayatındaki en önemli kadının annesi olduğu ruhsal gelişme evresinde kaldığı sürece, bir erkek asla olgunlaşamaz. Bir erkeğin erosu, aşk ve ilişki kapasitesi, anneyle ilişkisinden azat edilmeli ve akranı bir kadına ulaşabilmelidir. Aksi halde o hep talepkâr, bağımlı ve çocuksu kalacaktır.
İncitilmekten duyduğumuz utancın kökleri sıklıkla çocukluğumuza uzanır. Yine, acımızdan konuşmamayı bir erdem olarak öğrendiğimiz dönem de çocukluğumuzdur.