İnsanların duyguları öylesine değişkendi ki, az önce sokağa sürükleyip öldürmeye can attıkları mahkuma yiyecekmiş gibi bakan vahşi gözlerden şimdi yaşlar süzülüyordu.
Charles Darnay, jüriye ve bu gürültücü seyirci topluluğuna baktığında, ayakların baş, başların ayak olduğunu düşünmüş olmalıydı; caniler, dürüst insanları yargılıyordu.