Durmadan yürüyor, yürüyor ve yürüyorum.
Durmadan uyuyor, uyuyor ve uyuyorum.
İçim daralıyor, yüreğim sıkışıyor ve ben durmadan gülüyorum.
Durmadan dinliyor, dinliyor ve dinliyorum;
aynı zamanda ölümüne susuyorum.
Bir çayırda çığlık atarak sonsuzluğa koşmak geliyor içimden,
kendimi beton zeminlerde volta atarken buluyorum...
Rukiye Nur Çınar