Ne dipdiri olduğumu, ne de ölmüş olduğumu hissediyordum, bu korkunç bir şeydi. Öyle bir canlı cenazeydim ki, ne dirilerin dünyasıyla bir bağım vardı, ne de ölümün unutulmuşluğundan ve huzurundan istifade ediyordum.
Reklam
O zamanki ben artık yoktu. Çağırsam ve onunla konuşsam, dinlemez ve isteklerimi anlamazdı. Daha önce aşina olduğum bir insan suretindeydi ama benden değildi, benim parçamla ilgisi yoktu.
İçimdeki dünya, bilinmezliklerle dolu bir dünyaydı. Bu dünyanın bütün girdisini çıktısını kontrol edip gözden geçirmeye mecburdum sanki.
Hayat da baştan başa gülünç bir kıssa, inanılmaz ve ahmakça bir hikayeden ibaret değil mi?
Kendinizle ne kadar çok anda kalırsanız, neyle karşı karşıya olduğunuzu daha iyi anlarsınız.
Reklam