Müzelerden, kütüphanelerden ve her türlü tarihi binadan nefret ediyordum. Kusursuz, cilalı biçimleri pürüzsüzce korumuş eski şeylerden iğreniyordum. Kırılmadan varlığını sürdüren, yaş aldıkça değer kazanan şeylerden nefret ediyordum. Benim bedenim ise yaşadıkça gitgide daha tuhaf bir şekle bürünüyordu. Ölümün içine çökmüyordu, aksine yaşamak için çöküyordu. Dayandığı onca zamanın kanıtı olarak çöküyordu.
Osman Hamdi Bey <3
68 yıllık renkli hayatında pek çok şey sığdıran bir entelektüel. Ressam, arkeolog, müzeci. Kadıköy’ün ilk belediye başkanı. Beyoğlu’nda da belediye başkanlığı yapmış. Osmanlı’nın en aydın, en batılı figürlerinden biri. Örneğin Osman Hamdi’nin ilk Türk arkeoloğu ve insan figürünün Türk ve İslam resmine sokan ilk ressamlardan biri olduğu kabul edilir. En önemli arkeolojik kazısı ise 1887-1888’de yönettiği Lübnan’daki sayıda krallık mezarlığı kazıları. Bu kazılar sırasında dünyaca ünlü İskender Lahdi’ni bulmuş. Dünyanın 8 harikasından biri kabul edilen, Nemrut Dağı’nın tepesindeki Kommagene krallarına ait dev heykelleri bulan arkeologlarlardan da birisi kendisi.
