Bütün bu insanların beni görmek için toplaştığını ilk anda kavrayamadım sanırım. Bugüne kadar insanların ilgisini çeken biri olmamıştım. Tüm bu kargaşanın sebebinin ben olduğumu anlamak için çaba harcamam gerekti.
Günlerin nasıl hem uzun hem de bu kadar kısa olabildiğini anlamamıştım. Yaşaması uzundu elbette, fakat o kadar genişlemişlerdi ki sonunda iç içe geçiyorlardı. Adlarını yitiriyorlardı. Benim için içi boşalmadan anlamını koruyan yalnız dün ve yarın sözcükleriydi.