Benim güzel sevgilim, seni o kadar seviyorum ki bu canımı acıtıyor ve işte tatlı ve muhteşem olan da bu can yakıcılık… Umarım uykunda bunu hissediyorsundur. ( Fromm’un 70 lerde karısı Annis’ten evvel uyandığında ona yazdığı “mesajlardan” biri.)
Çağdaş insan kendini metaya dönüştürmüştür, yaşama gücünü en fazla kâr getirecek bir yatırım olarak görmekte, kişilik pazarında yerini almaktadır. Kendisinden, diğer insanlardan ve doğadan kopmuştur. Artık dileği hünerlerini, bilgisini ve kendisini yani kişilik paketini alışverişin kendisi gibi dürüst ve kârlı olmasını isteyen biriyle değiştirmektir. Yaşamın ilerlemekten başka amacı, kârlı bir alışverişten başka ilkesi, tüketmenin dışında başka doygunluğu yoktur.
İnsanlar ilkesizliğin ve inançsızlığın huzursuzluğu içindeler. İlerlemekten başka bir şansları olmadığının farkındadırlar bu nedenle büyüyemez, çocuk kalır,
başları sıkıştığında anne ya da babalarının imdada yetişmesini beklerler.