Bill rüyasından uyanıyor, gördüğü rüyanın ne olduğunu pek hatırlayamıyor.Yalnızca rüyasında tekrar çocukluğuna döndüğünü biliyor.Çocuk olmak güzel bir şey... diye düşünüyor.Ama olgun bir insan olmak ve çocukluğun esrarlı yanlarını düşünmek de güzel... Çocukluğun kendi tatlı sırları var...Bu ölümlü olduğumuzu kanıtlıyor.Ve bu ölümlülük de cesaret ve sevgiyi biçimlendiriyor...İleriye bakan,geriye de bakmak zorunda kalıyor. Her hayat kendince ölümsüzlüğü taklit ediyor. Bir tekerlek gibi bir şey bu...
Stanley de,"Herhalde o ışıkların altında yarışmak daha zor olmalı,"demişti.Patty'ye bir an, kocasının yüzünde acı dolu bir ifade kaybolmuş gibi gelmişti." Her şey, gerçek olduğu zaman çetindir.İşte insan o zaman boğulacak gibi olur. Olaylar gerçek olduğu zaman."
Sonlarında gözyaşlarıma hakim olamadığım kitap.. Çok akıcı, keyifli...Ben ana fikir olarak kendime şunu çıkardım.Hayatta karşımıza her şey çıkabilir. Ön yargılı hareket etmemeliyiz. Ve ani kararlar almamalıyız.Kendiliğinden istediği yerde açan o menekşeleri de görmek isterdim, gerçekten de böyle bir çiçek varmı acaba?
Mart MenekşeleriSarah Jio · Arkadya Yayınları · 201625,8bin okunma