İnsan da tasavvuf yolculuğunda, yani kendi kemaline giden yolda öncelikle egosundan ve benliğinden kurtulduğunda yola çıkmış olur. İlk yolculuk egolardan sıyrılmaktır evlat. Kendin olabilmektir. Sen kendin gibi olamadığında,kendi özüne ulaşamadığında bu yolda ilerlemen mümkün değildir. Yerinde sayar durursun, üstelik boşa da yorulmuş olursun. O yüzden kurtulmalısın kabuklarından.
Yürümediğiniz yolun seyyahı olamazsınız. İçinde boğulmadığınız deniz hakkında konuşamazsınız. Issızlığında kaybolmadığınız çölü kimseye anlayamazsınız. Hem zaten anlattığınıza da kimse inanmaz.
Bizi bizden başkası zaten ayıramazdı. Bize bunu bizden başkası yapamazdı. Ah be sevgili; hamdım belki ama piştim yandım. Zaten beni senden başkası yakamazdı.