Hazreti Eyyûb, her tarafı yara bere içinde hastalıktan kıvranırken Rabbine yönelerek diyor ki; "Ey Allah'ım , zarar bana dokundu." Dönüp"Allah'ım bana şifa ver " bile demiyor. Çünkü şifanın kendisi hakkındaki en hayırlı şey olup olmadığını bilmiyor.
Kim olursa olsun sırtını Allah'a döndüğünde elinde kalan tek şey kocaman bir "perişanlık" oluyor. Gerçekten geriye kalan tek şey karanlık, çok karanlık bir hayat.