Sema
@Sema_Esen
Lisans
20 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Sevgi?
Çaresiz bir köle, yaşamı ona bağlı olduğundan efendisini sever; çocuk annesini babasını sever çünkü onlara gereksinmesi vardır. Gerçek sevgi ancak bir amaca hizmet etmeyen insanların sevgisinde göstermeye başlar kendini.
Madde evreninde vermek, zengin olmak demektir. Çok şeyi olan değil, çok veren zengindir. Bir şey yitirmekten korkan istifçi, ruhbilim diliyle söylersek"yoksuldur".
Eşitlik
Ayrı cinslerden eşit kişiler olmaları gerekirken, erkeklerle kadınlar birbirinin aynı olup çıkmaktadır. Bireyselliği ortadan kaldıran bu eşitlik fikri çağdaş toplumda gittikçe yayılmaktadır; çünkü sürçmeden takılmadan, kitle olarak çalışacak, birbirinin aynı insan atomları aranmaktadır; bu insanların hepsi aynı buyruklara uyar; oysa herkes kendi gönlüne göre davrandığını sanır.çağımızda kitle üretimi nasıl eşyaların tek tip olmasını gerektiriyorsa, toplumsal süreç de insanların tek tip olmasını ister ve buna "Eşitlik" adı verilir.
Sahâbe denildiğinde, Hz. Peygamberi(ص) peygamberlik döneminde mümin olarak görmüş ve islâm üzere ölmüş kişi akla gelir. Fakat yalnız o dönemde yaşamış ve onu görmüş olmayı değil de, sohbet etmiş ve bir süre birlikte vakit geçirmiş kimse olarak anlamak daha mâkûldur.
Sahâbe demek tabiki yalnızca bu tanımdan ibâret değildir. "Anam babam sana feda olsun yâ Rasulullah(ص)!" ifadesindeki adanmışlıktır,
önderliktir,
örnekliktir.
Çoğu kişi birilerini kendine örnek alıp, hayatını o kişi ya da kişilerin görüş ve tavsiyeleri doğrultusunda yaşamak ihitiyacındadır. Bizler de ümmet-i Muhammed olarak kendimize öncelikli olarak üsve-i hasene peygamber efendimiz ve "İnsanların en hayırlısı" diye tanımladığı ashâbının ayak izlerini takip ederiz ki yolumuzdan şaşmayalım.
Resûlullah(ص) Medine' ye hicret ettiğinde onu Ebû Eyyûb el-Ensâri misâfir etmişti hânesinde. Bir gün Resûlullah(ص) önüne gelen yemeği yemeyip geri göndermişti. Ebû Eyyûb(r.a) "Yâ Resûlullah(ص) sarımsak haram mı?" diye sormuştu.
Resûlullah(ص) "Hayır haram değildir, fakat ben onun kokusundan hoşlanmam." buyurunca. "O halde sizin hoşlanmadığınız şeyden ben de hoşlanmıyorum" der ve yiyecekler de dâhi Resûlü(ص) ölçü alan bir tutum gösterir.
İşte sahâbi olmak Ebû Eyyûb'un bu teslimiyetini gösterebilmekti.
Şüphesiz onların yaşamındaki düstûr "sünnet üzere yaşama" düstûruydu. Nitekim müslümanlığımızın ihyâ ve inşâsı da buna bağlıdır.
Günümüzde, kimileri sahâbeye karşı yakışıksız düşünce ve seviyesiz tenkidlerde bulunmaktadır. Bu yalnızca onları bağlayan beyanlardır. Zîra bilinçli müslüman olmak ölçülü ve edepli olmayı gerektirir.
Resûlullah'ın(ص) da buyurduğu üzere "Sahâbiler insanlardan Hz. Peygamber'in(ص), Hz.Peygamber(ص) de peygamberlerden onların nasîbidir."
Sahabe Kıvamıİsmail Lütfi Çakan · Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları · 2011341 okunma
Reklam