Sevilmek için dayatma göstermek, bu hisse karşı bağımlılık ve yogun ihtiyaç oluşturmak, sevilme deneyimini yasamak için duygusal veya fiziksel zorlamalar ve baskilar olusturmak muhakkak ki sağlıksızdır.
Kontrolsüz sevilme arzusu, kaygi, anksiyete, kaybetme korkusu gibi olumsuz; saplanti, bağımlı kisilik gibi psikolojik sorunlara yol açar.
Kişi, çocuklukta eksik ya da kosullu olarak aldigi sevgiyi çesitli mekanizmalarla elde etme ve bu eksikligi tatmin etme yollarina düşer. Bu ruhsal arayis, baska insanlar tarafindan onaylanma ve sevilme amaciyla istemedigi durumlarin içine girmesine neden olan çesitli dürtüler yaratir.
Mesela sevgiyi elde etmek için aşırı fedakârlıklarda bulunur,kendinden vazgeçer ve sinirlarin kayboldugu bir dünyada hayir kelimesini sözlügünden söküp atar. Bir çesit bagimliliktir bu.Sevilmeme düşüncesinin yarattigi kayginin getirdigi ve kisinin kendinden vazgeçtigi andir. Sağlıksız düzeyde sevgi açlığı çeken kimseler hayir demekte en çok zorlanan insanlardir.Çünkü yalnızlık, reddedilmek, toplumdan uzaklaşmak, dostsuz kalmak acıtıcıdır ve keskindir. Talep edilme ihtiyacinin ortadan kalkmasi korkutucudur.
Gerçek sevgi kendini ifade etmek için zorlamaya ihtiyaç duymaz.
Bizler son nefesimizi verene kadar seytan hiç durmayacak ve asla pes etmeyecektir. Bu satirlari okurken de, gece uyurken de, iste çalisirken de devamli bizi Kuran'dan uzaklastirmak için bir seyler söyleyecek, hiç susmayacaktir. Kiyamet kopana degin"Bir kisiyi daha sahabeye benzetmesem kârdir." diyecek ve bu amaci dogrultusunda hareket edecektir. Zira seytan her muhatabina, her zaman "Haydi gel içelim, faize girelim, giybet edelim, harama bakalim." demez. Bazi insanlar artik bu kapiları kapatmistir. Ancak o kapilar kapali diye seytan o insanla ugrasmaktan vazgeçmeyecektir. Bu sefer de, böyle kisilere iki dogrudan daha az olan dogruyu seçtirecek, "Hadi bol bol kitap okuyalim" diyecektir. Tamam oku ama o okumalar ile Allah'ı taniyabildin mi? Allah'a(cc) marifetin artti mi? Bu sorunun cevabl hayirsa, ne kadar çok kitap okursan oku, kandirildin demektir.Çünkü okyanusta çok yol yapmak her zaman limana varmak degildir.
insanin, kendini, nefsinin hilelerini anlayabilecek bir atmosfere,bir imtihana sokmasi sarttir. Kendinle bas edemedikten, nefsini gemleyemedikten sonra "Ramazan'da koli vereyim, iftar zamanı yemek dagitayim." demek yeterli olmayacaktir. Bunlari yapmak elbette kötü bir sey degildir. Ancak yapilacak daha ehemmiyetli isler, daha üstün vazifeler varken, himmeti altta tutmak kötü bir
seydir.