Kuşku uyandıran bir düşünce tatsız gelmez önce,
Ama aslında zehirlidir, insanın kanına bir girdi mi
Yanıp tutuşur kükürt ocağı gibi.
Bundan sonra ne haşhaş, ne adamotu,
Ne de dünyanın uyku veren şurupları iyi eder seni,
Getiremezsin artık dün senin olan o tatlı uykuyu.
Yoksul olup da haline şükreden insanın
Kendi de zengindir, gönlü de,
Oysa zenginliği sınırsız olduğu halde,
Her an yoksul düşme korkusuyla yaşayanın
Bir kış kadar yoksul hayatı vardır.