Edebiyatımızın sevilen kadın yazarlarından Füruzan'ın eserlerini uzun zamandır merak ediyordum. Kendisiyle "Gecenin Öteki Yüzü" adlı hikaye kitabıyla tanışmış oldum. Kitap dört hikayeden oluşuyor. Hikayeler; "Kanı Unutma", "Çocuk", Sokaklarından Gemilerin Geçtiği Bir Kent", "Gecenin Öteki Yüzü" ismiyle sırasıyla yer alıyor. "Kanı Unutma"da Durkadın Teyze'nin ağzından dinliyoruz hikayeyi. Ege'nin herhangi bir köyünde yaşam süren insanların hayata nasıl tutunduklarını, verdikleri yaşam mücadelesini okuyoruz. Durkadın Teyze çok şey görmüş geçirmiş olmanın verdiği bilgelikle sesleniyor okuyucuya. "Çocuk" adlı hikayede bir küçük erkek çocuğunun dünyasını dinliyoruz. Annesinden hiçbir zaman ilgi görmeyen çocuğun yaşadığı gerçekleri ve çevresiyle kurduğu ilişkiyi okuyoruz. "Sokaklarından Gemilerin Geçtiği Bir Kent"te çok küçük yaşta annesiz babasız kalmış, sokağa düşmüş bir çocuğun yaşamından kesitleri ve bir grup sokak çocuğuyla olan ilişkisini dinliyoruz. Kitapla aynı ismi taşıyan "Gecenin Öteki Yüzü"nde küçük bir kızın yaşamını ve annesiyle ilişkisini okuyoruz. Füruzan kitaptaki üç hikayede de çocukların dünyasına değinmiş ve ne tür zorluklar yaşadıklarını anlatmak istemiş. Hikayesini anlattığı üç çocuğun farklı zorluklar altında nasıl gelişip büyüdüklerini etkileyici üslubuyla anlatmış. Benim en çok etkilendiğim ilk hikaye "Kanı Unutma" Durkadın Teyze ile sanki bir röportaj yapılıyormuş gibi ilerliyor. Yazar hikayede daha önce hiç duymadığım kulağa ilginç gelen kelimeler de yer vermiş. İlk hikaye her ne kadar yöresel unsurlar barındırsa da diğer üç hikaye İstanbul'un, kent yaşamının verdiği ağır havayla yazılmış. Bu yüzden kitap ilk hikayedeki etkili ve sıcak havadan sonra yerini durgunluğa bırakmış.

1000Kitap