Sema Nur
@Semadurun
İnstagram: 1sahife
Sosyal Medya Yöneticiliği
54 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Bir mahalle ve bu mahallenin her biri birbirinden dertli insanları. Tarık Tufan bu mahallede yaşamış da gördüklerini anlatıyor gibi ama bu anlatılanların ne kadar gerçek, bunu söylemiyor. Öyküleri okurken bir tanıdığınızdan biri hakkında bir şeyler dinliyormuşsunuz gibi hissettiriyor bu kitaptaki öyküler. Samimi ve gerçekçi hikayeler.
Kitap kırk öyküden oluşuyor ve bu öyküler arabesk diyebileceğim tarzda. Yurdum insanını yansıtan, bazen bir filmde geçiyormuş hissi veren hikayeler. Tarık Tufan’ın her zamanki şiirsel dili ile birleşerek duygu dolu bir şeye dönüşüyorlar. Yazarın sadece kalemi bile yeterli oluyor onun yazdıklarını okumaya genelde ama bu kitaptaki kırk kısa öykü beni hikayelere de doyurdu diyebilirim. Kısa olsa da her bir hikayeyi merakla ve de hüzünle okudum. Seven, özleyen, kavuşamayan yaralı kaç kişiyi anlatıyor kitapta. O mahalleden biri olup çıkıyorsunuz kitabın sonunda sanki.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ayfer Tunç ,her okuduğumda olduğu gibi, yine kalemine hayran bıraktırdı.
Bu kez bunu bir öykü kitabıyla yaptı ve onun kaleminden öykü okumuş olmaktan çok mutluyum.
Kırmızı Azap dokuz öyküden oluşuyor, öyküler yangınlar ve ölümlerle dolu. Karısını aldatan bir erkek bazen, karısını sevmekten öldürmüş bir adam, yardım ettiği bir kıza tutulan bir saplantılı adam bazen; çocuklara zarar verebilecek biri… Ölçüsüz ve saplantılı sevmeler var hikayelerde.
İnsanın karanlık yönünü tokat gibi yüzümüze vuran hikayeler. Ayfer Tunç karanlık yanımızla her zaman ilgilenir evet ama dokuz öykü dolu doluydu ve her biri bir roman kadar yoğun, etkileyici, kapsamlı ve akılda yer edecek cinstendi. Tüm bu karanlığa rağmen okurken asla rahatsızlık hissi vermiyor bu hikayeler çünkü kalemi çok keyifli. Anlatımı basitlikten uzak, özgün betimleme ve benzetmelerle duygu ve hisleri en güzel şekilde aktarıyor yazar.
Kitaba kelimenin tam anlamıyla bayıldım.
Amerika’nın kuruluş yılları zamanında geçen, son derece muhafazakar ve katı kuralları olan püriten bir toplulukta, Hester isimli bir kadının evlilik dışı çocuğu olduğu için yargılanması ve hayatı boyunca göğsünde utancı simgeleyen “A” harfli bir damga taşımasını konu alıyor kitap.
O dönemin baskıcı toplumunda ahlak ve ahlaki suç denen kavramın yine kadınlara yönelik olması ele alınmış ve bu yönüyle önemli bir eser. Kadın yargılanıyor, utanç rozeti taşıyor, toplumdan dışlanıyorken erkek ortada yok ve kimse de bunu sorgulamıyor. Kitabın sonlarına doğru olay başka ilerliyor elbette ama toplumsal eleştiri yönünden okunmaya değer bir hikayesi var. Dönemin havasında ruhani ve metafizik öğeler hakimdi. Şeytan, günah, suç, vicdan ve intikam gibi unsurlar işlenmiş kitapta.
Yazarın dil anlatımını pek sevemedim, güçlü klasiklerde olan sağlamlık bu klasikte yoktu. Kitap beni tamamen içine alamadı ve karakterlerle bağ kuramadım. Bol betimlemeli, az diyalog içeren uzun metinler halinde anlatılmıştı daha çok.
Ah Jane Eyre, artık benim de kalbimde yer edinen bir kadın karakter oldu okuyan herkes gibi.
Charlotte Bronte kalemini sevdim. Sadece arada hikayeyi bölüp okur ile konuştuğu kısımları sevmedim bu, kitaplarda hiç hoşlanmadığım bir durumdur akışı bozduğunu düşünüyorum ama onun dışında kalemi gayet güçlü bir yazar, anlatımı doyurucu. Bol betimlemeler içermekle birlikte tüm kitabı betimlemelere boğup konudan uzaklaştırmadan yapmış bunu. Duyguları aktarmada çok başarılı anlatımı.
Jane Eyre ailesini bebek yaşta kaybettiği için istenmeyen bir kız olarak bir akrabasında kalıyor on yaşına kadar. Daha sonra zor şartları olan bir yatılı okulda okuyor ve genç kız olunca da bir mürebbiye olarak çalışma başlıyor. Kitap buradan sonra başlıyor sayılır. Kendini o durağan okula, sıradan yaşama ait hissetmediği için daha büyük işler yapmak, daha farklı yerler görmek için uzaklaşmak istiyor Jane Eyre. O dönemin kadınları geri planda tutan baskıcı anlayışına uymaya hiç de niyeti yok. Mürebbiye olarak bir konakta işe başlıyor ve burada hayatı görmeye, insanları tanımaya, kendini keşfetmeye başlıyor ve de en önemlisi hayatının aşkını buluyor. Bu aşk ona zorlu günler yaşatacaktır ama Jane Eyre başına ne gelirse, ne kadar aşık olursa olsun kendi kişiliğinden, inandığı doğrulardan ödün vermiyor. Aşkı uğruna gururunu ezdirmiyor. Gittiği her yerde zekası ile büyülüyor etrafındakileri ve yazıldığı döneme bakınca cesur bir kadın karakter.
Bu kitap bana Çalıkuşu kitabını hatırlatıyor başından beridir. Ailesinin olmayışı, mürebbiye oluşu, zor şartlarda çalışıp ülkede farklı yerler gezmesi ve yaralı bir aşk hikayesinin oluşu Çalıkuşu’na benziyor. Onu seven biri bu kitabı da sevecektir.
Tuhaf ama Garip Değil, taze yazarın elinden çıkmış bir öykü kitabı.
11 kısa öyküden oluşuyor kitap, ben bir oturuşta bitirdim. Yazarın kalemini beğendim; sade ve basitlikten uzak, şiirsel ama akıcı bir dil kullanmış. Kurulan cümleler beni tatmin etti. Bu kalemden daha güzel kitaplar da çıkacağına inanıyorum.
Anlatılan öyküler de kişinin iç dünyasına dönüktü çoğunlukla. Karakterlerin iç konuşmalarına şahit oluyoruz bu hikayelerde. İnsan psikolojisinin tuhaflığını, düşüncelerinin karmaşıklığını gösteriyor bize daha çok. Günlük hayatımızda karşılaştığımız önemli önemsiz olaylar karşısında beynimize üşüşen soru ve düşünce savaşı güzel anlatılmış. İnsanın iç dünyasında kendi kendisiyle olan diyalogları son derece gerçekçi ve doğal olduğu için okurken tanıdık hisler yaşayacağınızı da söyleyebilirim.
