“Yazmak yaralara merhemdir,” derdi. Yazmak bazen de yaralanmaktır hocam, diyemedim. Dediğim anda hikayeme geri dönmem gerekecekti. Yazmanın yaralanmak olduğunu, kabuk bağlanmış yaraları kanatmak olduğunu bilen kaç kişiyiz şu yeryüzünde?
Bir insanın kaderi, dağdaki patika gibidir; Bazen çıkar, bazen iner, bazen de dibi görünmeyen bir uçurumun başına gelip durur. İnsan tek başına böyle ilerleyemez, ama birleşenler birbirine omuz verenler her engeli . Bizim alt-üst olan hayatımız için de aynı şeyi söyleyebiliriz.
Ama sen ona örnek oldun, öğreten oldun. İyilik, yola düşün, yoldan toplanan bir şey değildir. Tesadüfen ele geçen bir şey değildir. İnsan iyiliği ancak başka bir insandan öğrenir.