Şimdilik, ölü tutkularımla çevrili olarak yaşıyorum. On iki yaşındayken annemden dayak yediğim bir gün, kendim üçüncü kattan aşağı atmama neden olan o korkunç öfkeyi yeniden bulmaya çalışıyorum.
Bana tutku verecek herhangi bir şeye ya da kimseye artık rastlamayacağımı biliyorum. Birisini sevmeye kalkışmak, önemli bir işe girişmek gibidir, bilirsin.