Kolundaki yaralar efendim.
-Tutunurken oldu Olric.
-Ya yüreğindeki yaralar efendim.
-Tutulurken oldu Olric!
-Peki ya gözlerindeki suskunluk; ne efendim?
-Hiç dokunma, sus Olric!
-Hadi gidelim Olric.
-Nereye efendimiz?
-Ona Olric.
-O artık başkasıyla efendimiz.
-Olsun onun mutlu olduğunu uzaktan izlemek de yeter bize Olric.