Saadetin hangi mertebesine çıkarsan kafi görmez, kendisini daima mazlum ve mağdur vaziyetinde görerek sızlanırdı. Bu terbiyeye göre, erkek, daima zalim, sinsi ve yalancı idi.
Reşat Nuri Güntekin' den okuduğum ilk kitap ve ilk defa okurken göz yaşlarıma hakim olamadığım kitap. Son sözler söylenmemiş, ne kadar çok istese de veda bile edememiş, sürekli yanlış anlaşılmış, hep yalnız kalmış ve ölürken dahi yalnız ölmüş bir baba. Yüreği buruk bir baba.
Ön yargıları tamamen yok eden bir kitap. Hani bir söz vardır ya; "her şey göründüğü gibi olsaydı eline aldığın deniz suyu mavi olurdu." İşte tamamen bu sözü anlatıyor. Muhakkak herkesin okuması gerekir. Bu sayede biz de ön yargılarımızdan kurtulabiliriz..