Bir gece yatakta epey kıvrandıktan sonra bahçeye fırlamış, o yasemini söküp atmaya yeltenmişti. Yapamamıştı tabii; eli, gece nemini çekmiş nazlı çiçeğe dokununca Mesude'nin tenine dokunduğunu duyumsamıştı. Eli varmamıştı. O çiçekler Mesude'yle arasındaki son bağdı. Elleri bile özlemişti kadını.
“ Cesaretten daha korkulu bir endişe duymadım ben. Duymadım ve ondan başkasına doğrultmadım kalbimi. İşte bu yüzden gittim. Beni bağışla , aşkım kadar yaşadım.”