Yazarin sesi bize dayanilmasi nerdeyse imkansiz olan trajedilerin kendisini anlatmak icin evriliyor ve bir kizkardese yazilan mektuplar gibi icten samimi yalin melodik belki biraz hoşlu ama sevgi dolu olarak ulasiyor. Hımmmmm diye duyulan sessizz sesle dogadaki herseye tum yasam birimlerine sevgiyle bagliligimizi animsatmak istiyor.
Bunun yanisira insanin kendinden olmayana yaptigi zülmü farkli formlarda onumuze seriyor ve bizi empatiye davet ediyor.
Etkileyici buldum