Pratik anlamda yetkinlik kavramı bir şeyin her türlü amaç için uygun ya da yeterli olmasıdır. İnsanın bir özelliği olan yetkinlik, dolayısıyla iç yetkinlik, yetenekten ve bu yeteneği daha güçlü kılan ya da tamamlayan beceriden başka bir şey değildir. Substanstaki en yüksek yetkinlik, yani Tanrı, dolayısıyla dış yetkinlik bu varlığın genellikle bütün amaçlar için yeterliliğidir.