Her zaman kelimelerin, cümlelerin, insanın üstüne bir mızrak gibi saldıran düşüncelerin bunaltıcı baskısını duydum.
Kelimeden önce de Yalnızlık vardı. Ve Kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık... Kelimenin bittiği yerde başladı; Kelime söylenemeden önce başladı. Kelimeler, Yal-nızlığı unutturdu ve Yalnızlık, Kelimeyle birlikte yaşadı in-sanın içinde. Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın için-de eriyip kayboldu. Yalnız Kelimeler acıyı dindirdi ve Keli-meler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanıl-maz oldu.