Sefa

Yurt duyguları
İki üç oğlunu binbir ana birden gömeli; Vatanın körpe kemiklerden ibâret temeli; Köylünün tutmuş o bünyânı kadîd olmuş eli; Bu büyük mâtemi ay yıldız ederken tenvir, Yaşarız her birimiz bir kanayan kabre esir. "Türk"e tek bir heceden başka nedir sanki deme; Öyle hor bakma ki ismimdir o sessiz kelime! Ben bir kavme zebûnum, ne bir insâna esir: Hür başım var, ona gök tâc oluyor, yer de serir! "Mithat Cemal Kuntay "
Sayfa 221 - Zambak Yayınları·Kitabı okudu
Reklam
Yurt duyguları
Açtı târihi aşan, asrı geçen şanlı yolu, Irkımın titremeyen tunç eli, âzâde kolu; Toprağın üstü de uğrunda ölenlerle dolu... Koptu mâzî, o mezarlardan örülmüş zincir; Biz o kavmiz ki, ne bir kavme, ne bir ferde esir! Gölgemiz sırtını asrın ezer, edvâra yüküz; Şühedâmızla yerin kalbine hep mahkûküz; Bizi eyyâma sorarsan sana söyler: Türküz! Biz ne bir kavme zebûnuz, ne de bir derde esîr; Hürse bir millete gök tâc oluyor, yer de serîr! "Mithat Cemal Kuntay"
Sayfa 220 - Zambak Yayınları·Kitabı okudu
Eğilme
Zincirin altınsa da hattâ, koparıp kır! Susmak ne demekmiş, yere göğe haykır! Vicdân bile duymaz, çıkmazsa bir âhı Sessiz kölelerdir, yaratan bin bir ilâhı Elbet pul olurlar, öpülen eller, etekler Elbet öpen oldukça, olur öptürecekler! Hürriyet, o en son şerefindir, onu satma! Bir Tanrı yeter,kendine bin Tanrı yaratma! İnsandaki dört tane ayak devrini bilme! Mahvolsa eğilmezdi baban, sen de eğilme! "Mithat Cemal Kuntay"
Sayfa 219 - Zambak Yayınları·Kitabı okudu
Rahatı Kaçan Ağaç
Ona bir kitap vereceğim Rahatını kaçırmak için Bir öğrenegörsün aşkı Ağacı o vakit seyredin. "Melih Cevdet Anday"
Sayfa 215 - Zambak Yayınları·Kitabı okudu
Gecelerde bekleyiş
Akşamın sessizliği gönlüme oturunca Bir efkâr basar beni derinden derine. Ve beynimi sayısız varlıklar yorunca Bırakırım her şeyi kendi kaderine. Ülfet bir bıçak gibi yarar kalbimi, Ve şevk şulesini söndürür rüzgâr. Ararım ben bu sahrada sahibimi Belki her gece sabaha kadar. Artık mazi limanından kalkan vapurla Gözlerim gecenin yıldızlarıyla dost olur, İçime yağan çisil çisil yağmurla Sevincim yeşerir gönlümde kederler kurur. Yârim bana uzat ellerini gecelerde, Bir vuslat türküsü söyle derinden. Belki ümitlerimiz şafakla ulaşan gemilerde, Dönecek ebed yolcuları bir gün seferinden. "Mehmet Erdoğan"
Sayfa 207 - Zambak Yayınları·Kitabı okudu
Reklam