"İdam mahkumunun biri ölümünden bir saat önce, yüksek bir dağın tepesinde, ancak iki ayağının sığabileceği kadar daracık bir yerde yaşaması gerekse; çevresindeyse uçurumlar, okyanuslar, sonsuz karanlıklar, fırtınalar ve sonsuz bir yalnızlık olsa, yine de o bir avuç yerde ömrü boyunca, binlerce yıl, sonsuza dek yaşamayı, o anda ölmeye yeğleyeceğini söylemiş. Yeter ki yaşasın! Yalnızca yaşasın!"
“Dünyayı sevmek manevi küfürdür”
Çünkü Peygamber Efendimiz (s.a.v) dünyaya rağbet etmediği halde, Nemrud, Firavun ve onu takip edenler, “Dünyasız yaşamak mümkün değildir” diyerek dünyaya gönüllerini bağlamışlardır. Dünyaya gönülden bağlanmak, Peygamber Efendimiz (s.a.v) ile görüş birliği içinde olmak tan çıkmaktır. Nemrud ile Firavun’a hak vermek demektir. Dünyayı seven kişi Peygamberimiz’in aklını beğenmemiş ve buna karşılık Nemrud ve Firavun’un aklını beğenmiş olur.