Azadlıqla intizamı, ruhla instinkti bir arada tutmaq mümkün deyil.Həmişə biri digərinin itkisi bahasına başa gəlir, amma həmişə də biri digəri qədər mühüm və arzuolunandır!
Amma hər dəfəsində heç gözləmədiyi anda qəflət yuxusundan ayılır, özündənrazılığı,lovğalığı və ruhunun yuxucul tənbəlliyi sanki bir örtük kimi üzərindən düşür və o, yenidən qəm dəryasına batır, tənhalıq dənizinin kədər dalğalarında üzür, ağrı, ölüm barədə düşüncələrə dalır, bütün səyləri şübhə altına alırdı.