Kitaba başlarken yorumlarından ve puanından dolayı beklentiye girmiştim fakat hiçbir kitap için beklentiye girilmemesi gerektiğine karar verdim. Bana göre kitap sanki havada kaldı, yani kastım sonu değil ucu açık biten kitapları severim fakat bu kitapta bana göre fazla mantık hatası vardı. Okurken biraz zorlama hissettirdi. Kim sahte bir kimliğe bürünüp sırf kendini yazarlıkta geliştirmek için çocuğunun acısını bile kullanır ? Ya da bu gerçek bir otobiyografiyse bile böyle düşüncelerini ve suçlarını neden ifade etsin? Herşeyi geçtim, bu kadın gerçekten felçli değilse doktorlar bunu nasıl anlamıyor ? Kitap boyunca bu son soruya cevap aradım fakat cevabını hiç alamadım. Yinede berbat bir kitap demeyeceğim ama birisi tavsiye istediğinde kesinlikle aklıma gelecek bir kitap olmaz. Sevenlere saygı duyarım, ben bu kitapta abartılacak bir nokta bulamadım.