Okuduğum ilk tiyatro kitabı... kitapta herşeye rağmen birbirine aşkla bağlı olan karakterler var. Gerçek hayatta utanç verici bir durum bence. Nasıl oluyor da seneler geçmesine rağmen, aynı hırs ve sevgide kalabiliyorlar?hiç ‘aydınlanma’ yaşamıyorlar şaka gibi :) Kimse kimseyi anlamıyor. Anlamak istemiyor. Herkes bir hırs ve hevesin peşinde... onların anlaşamaması beni sinir etti :)) Sonuca üzüldüm... keşke Treplev değil de Trigorin bu sonu yaşasaydı :)) Sahi, Trigorin hizmetçiden martıyı samanla doldurmasını neden istedi? Biri bana söyleyebilir mi?