Sena gedik
@Senagedikkk
39 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
“Düzeltmek için kendi gücünüzü tükettiğiniz şeylere yeni gözlerle bakmak, her durumda hüzün verici oluyor.”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dostluk, sevgi, aşk, ihanet, yaşam ve daha nicesi... Bu kitabı tanımlamaya kelimeler bulamıyorum ama yine de içimde oluşturduğu hissiyatı aktarmak istiyorum.
Esere genel olarak baktığımızda Konrad ve Henrik'in dostluklarının başlangıcı ve bu ikilinin kırk bir yıl sonra yüzleşmesi olarak ikiye ayırabiliriz. Eser, çok farklı hayat görüşlerine, karakterlere ve sosyoekonomik statüye sahip olan iki dostun kaderlerinin nasıl birleştiğini anlatarak başlıyor. Bu iki arkadaş tüm zıtlıklara rağmen ayrılmaz bir ikili olsa da insan olmanın verdiği duygular sebebiyle zamanla bazı kopmalar, kıskançlıklar ve ihanetler yaşanıyor. İkinci yarıda ise kırk bir yıl sonra bir mektup sayesinde buluşan ikilinin masadaki mumlar sönene kadar yüzleşmesine tanık oluyoruz.
Dinginlik ve ahenk içerisinde ilerleyen olay örgüsü, okuyucuda bir sonraki sayfada ne olacağı merakını uyandırırken Henrik'in monologları da adeta hayat dersi veriyor. 114 sayfalık bu kısacık kitap; yaşam, dostluk, ihtiyarlık, aşk, aile ve dönemin sosyolojik koşulları hakkında bilgiler vererek adeta bin sayfalık bir kitabın hissettirdiği doyumu yaşatıyor. Biraz ağır, hatta bazı yerlerde tokat etkisi yaratan bu kitabın okuyucunun hayatına bir yerden dokunacağına inanıyorum.
"İnsan ne yaşayacağını biraz da kendi belirler. Yaşanması gerekeni belirler, yanına çağırır ve bırakmaz. İnsan böyledir. Yaptığının vahim olduğunu ilk andan itibaren bildiği halde yine de yapar. İnsan ve kaderi birbirlerine tutunurlar, birbirlerini çağırır ve şekillendirirler."
"Çünkü daima 'ötekini' severiz, daima onu ararız, hayatın bütün koşullarında ve değişikliklerinde... Bunu biliyor musun? Hayatın en büyük sırrı ve en büyük hediyesi 'aynı türde' iki insanın karşılaşmasıdır. Belki de sebebi, dünyanın yaratılması, hayatın yenilenmesi için birbirini ebediyen arayan, zıt akortlu insanlar arasında oluşan gerilime ihtiyaç olmasıdır."
"Yaşlılık işte budur. Kalpte hala bir şey yaşar, bir anı, bir şekilde bir yaşam amacı, insan birini tekrar görmek ister, bir şey daha söylemek ya da öğrenmek ister ya da öğrenmek ister ve o anın geleceğini bilir ama sonra birden, gerçeği öğrenmek ve ona cevap vermek insanın beklemekle geçen yıllarda sandığı kadar önemli olmayıverir. Yavaş yavaş dünyayı anlar ve sonra ölür."