Senag
@Senagl
*strikhedonia
Kitaplarım dostumdur, asla kaybetmediğim ve her gün katlanan.
instagram.com/bolcakitapokur
697 okur puanı
Nisan 2016 tarihinde katıldı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Merhaba!
Kitabı beğendim. Yazarın kalemiyle başka bir seri de tanışmıştım, seviyorum.
Kitap, ünlü piyano sanatçısı Claire'ın uzun yıllardır görüşmediği kardeşinden telefon alıp diğer kardeşinin yardımına koşmasıyla başlıyor. Eski yaşadığı evine önen ve ondan nefret eden kardeşiyle yüzleşen Claire'ın yapılacaklar listesinde: Kardeşiyle barışmak ve aşık olmak vardır. Tabii ki, çalamamasının önündeki engeli ortadan kaldırmak...
Claire karakterinin bu kadar iyi olması beni bazen sinir etti. Suçsuz yere bu derece hor görülmesi, üzerine gidilmesi beni delirtti ama onu sadece üzdü. Yine de gereken bazı yerlerde lafları gediğine oturtmasına da sevindim. Nicolas karakteri ise kesinlikle illetlikti. Olaylara sadece kendi tarafından bakan, hep birilerini suçlayan, yaptıklarını hep öne süren ve bana kalırsa gerçekten de kurbanı oynayan biriydi. Yaşadıklarının kolay olduğunu söyleyemem ama zaten sevdiği bir işi yapıyordu, sadece her şeyin olmayan kısmına takılıp kalmış kıskanç biriydi. Claire'nin kendini bu kadar fazla ötekileştirmesini de doğru bulmadım. Zengin ve doğru düzgün bir şey görmemiş olabilir ama bazı yerlerde, uzaylı biri dünyaya inmiş gibi davranılmasına gerek var mıydı?
Ve Wyatt, tamam, bu adamı anlıyorum; yaşadıkları şeyler sebebiyle hayata farklı bir yönden bakmasını falan anlıyorum ama bu derece zorlu olmak zorunda değildi. Bazı şeyleri daha fazla hissetmek isterdim, ikisinin arkadasındaki aşkı, tutkuyu... Amy ise ahh harikaydı.
Demem o ki kitabı beğendim aslında ama bazı şeyleri de söylemesem olmazdı.
Merhaba!
Yazarın kalemine hayranım. Bu serisiyle yeni bir tür denedi ve tabii ki bunu da sevdim. Saklambaç öyle bir yerde bitmişti ki, karmakarışık bir kafayla kalakalmıştık.
Öncelikle kitabın oldukça akıcı olduğunu söylemeliyim. Merakla her karakterin tepkisini okuyor, olan olayları gözlemliyor ve daha neler olacak diye hızlıca okuyoruz.
Bu kitabın olayı sadece olaylar değil, kişilerin tepkileri, yaklaşımları ve çıkarımları ayrıca dikkat çekici. Bu kitap bir iki yerde Maddie'nin ve Kyle'nin ağzından da anlatılıyor.
Kitabın bir diğer olayı; sırlar. Her bir sır kendi içimizdeki bir bataklığa doğru adımlar... Ansel ve diğer herkes o kadar çok battı ki, bir süre sonra o bataklıkta kayboldular. Bu kitapta sırların açığa çıktığını ve doğru yolların zor yoldan da olsa arşınlandığına şahit oluyoruz.
Serinin ilk kitabında da katili bulmaya çalışmamıştım. Bu kitapla ilgili yorumları okurken de katilden doğru düzgün bahsedilmediğini fark ettim. Çünkü kitabın merkezi katil gibi görünse de aslında tamamen kişilerle alakalı. Ve rahatlıkla söylemeliyim katili düşünerek vakit kaybetmeyin zaten. Bu kitap bizlere o kadar başka şeyler anlatıyor ki... Hayatın içinden, insanlardan bahsediyor. Takılıp kaldığımız etrafın düşüncelerinden, saygı duymadığımız, harcadığımız insanlıktan. Sevginin bin bir tonundan. Olay sadece sevmek ve sevilmek değil çünkü. Ebeveynlerin çocukları üzerindeki etkilerinden ve çok daha fazlasından...
Dylan, çok başka bir karakterdi. Özeldi. Bence aynı Ansel'in kalbine dokunduğu gibi bizimkine de dokundu ama doğru değildi ve Ansel o kadar da haklıydı ki... Çok üzüldüm, o sahneyi aşmakta zorlandım ama gerekliydi. Dylan iyi olmayı hak eden bir karakterdi.
Dedektif ise çok ayrıydı. Güzeldi. Kıymetliydi. Ve sağlıklı... Kitap sarsıyor. İçe doğru bir yolculuğa sokuyor.
Selam!
Daha önce bu yazarın bir kitabını okumuş ve beğenmiştim. Diğer kitaplarına da bakıp bu kitabını merak ederek aldım. Kitabı okudum ama beklediğim kadar beni kendine çekemedi. Beğendim de diyemiyorum beğenmedim de.
Gerçekçi bir anlatımı vardı. Konu olarak da gerçek bir salgından bahsediyor ama tabii ki kişiler ve yaşanılan durumların en önemlisi, kurgu. Duygusal olarak da yer yer zorladığı yerler oldu. Ama kitabın ağır ilerlemesi beni biraz soğuttu, bu sebeple kitabı beklediğimden çok sonra bitirdim. Ve kitap ilerledikçe bir yere bağlanacak mı veya bağlanacağı yer beni tatmin edecek mi? diye düşünmeye başladım. Kitabın sonunda da yeterince tatmin olmadım, bunu da söylemem gerek.
Birinci dünya savaşı ve beraberinde gelen salgın ile birçok insanın ölmesi, her şeyin birbirine karışması ve ortada kalan bir sürü çocuk... Pia, on üç yaşında küçük bir çocuktur; babası askerde, annesi ikiz bebekleri ile Pia'yı doyurma çabasındadır. Ama gel gelelim salgınla birlikte Pia, annesini kaybeder ve kardeşleriyle bir başına kalır. Sonrasında süregelen birçok olayla kendini kardeşlerinden ayrı ve birçok kötü durumla iç içe bulur.
İnsanların ön yargılarından, acıların insan yaptırabileceklerinden ve iyi insanların, diğer insanların hayatına nasıl güzellikle dokunabileceğinden bahsetmiş. En kötüsü olduğunu düşündüğümüzde bile, iyi şeylere dair hep bir umut olabileceğinden, sevginin güzelliğine de değinilmiş.
Kitap konu olarak güzel ama anlatım yönünden belli bir süre sonra sıkıyor. Yine de anlatmak istediğini anladım. Kitabı okuyup okumamak size kalmış.
