Öyle bir devirde yaşıyoruz ki..
Her insanın kendi acısını resmettiği, kendi acısını şiire döktüğü, kendi acısına şarkılar bestelediği, kendi kendi kendi vs. sadece kendi birşeylerini düşünüp diğerlerini feda ettiği, adeta kendine tapındığı, acısına taptırdığı garip bir devirde.. işte öyle bir devirde yaşıyoruz. Yaşamaya çalışıyoruz.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Öyleyse ancak ve ancak bilge olan kimse kendinin ne olduğunu, neleri bildigini neleri bilmediğini anlar. Başkalarının da neleri bildiklerini veya biliyor sandıklarını anlayan, böylece gerçekten bilenlerle, bildiklerini sanıp da bilmeyenleri ayırt eden gene odur. Kısası bilgelik kendinin ne olduğunu bilmektir, bu da kendinin neleri bildiğini neleri bilmediğini anlamak demek degil midir?
-- Doğru, dedi.
Şu aralar popüler yazarlardan olduğu için Gülseren Hanım'ın kitabını okumak istememiştim. Ne olduysa okumak nasip oldu. İyi ki okumuşum. İyi ki... Her insanın kendinde bulacağı kelimeler, cümleler olacaktır, buna inanıyorum. Olayları takip ederken sabırsızlıkla sonunu merak ettim. Güzel bitmesi hoşuma gitti. Hoşuma gitti ama karakterlerin her birine ayrı ayrı üzüldüm. Ne olaylar yaşanıyor ruhumuz duymadan. Rabb'im bize kolay hayatlar nasip etsin.
"Camdaki Kız" başlığına gayet uygun ilerliyor kitabın içeriği. Nalan ve Hayri etrafında olay anlatılıyor. Okurken Hayri'ye çok kızmış, fikirlerine karşı çıkmıştım hep. Ancak sonunda üzüldüm kendisine.
Herkes kendi nazarında haklı aslında. Bazı sonlar olmasaydı derken o son yeni başlangıçların baharı olabiliyormuş. "-muş" diyorum ya da "olabilir" diyeyim çünkü o bahar için doğrulmak gerekiyor. İnsanın kendini suçlamak yerine doğruları görerek, kabul ederek doğrulması gerekiyor. Bunu da ancak insanın kendisi başarabilir. Kader motifine boyun eğmek yerine yol almak gerekmiş.
Kitabı okumanızı tavsiye ederim. Güzel bir kitap. Gülseren Hanım'ı tanımak karşılıklı kahve içerek sohbet etmeyi isterdim. İyi okumalar..
Ve son olarak hastalığın sevgisizlikten, şifanın ise her zaman sevgiden, şefkatten geldiğini çok daha iyi biliyorum.
