Sözcüklere bağlanamadığım için cümlelerim çoğu zaman karmakarışık. Belirsiz ve hoş şekiller halinde ortaya çıkıyor, sonra kayboluyorlar, hemen unutuyorum onları.
Reklam
"ne azap, ne sitem bu yalnızlıktan.. kime ne, aşılmaz duvar bendedir"
Sayfa 66
şâirin;
"ölecek miyim, tam da söyleyecek çağımda.. söylenmedik cümlenin hasreti dudağımda" dediğidir.