Sena
@Senatu
"Dünya, hassas kalpler için cehennemdir."
"İnsan neyi anlatabilir? İnsan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz."
- Ankara
Spoiler içerir!
Martin Eden, kendini yeniden yaratan bir insanın serüvenidir.Bu dönüşüm sırasında etrafına türlü insanlar çıkıyor, bir kısmı ona destek olurken bir kısmı da tabiri caizse köstek oluyor. Bu serüvenin baş mimarı ise kitaplar!
Martin, birkaç hergelenin genç bir çocuğu patladığını görür ve onu kurtarır.Genç de onu evine davet eder. Olan işte orada olur. Hem koca bir kütüphaneyle hem de hayatının aşkıyla orada karşılaşır. Bu karşılaşma, Martin'in kendini geliştirme sürecindeki ilk fitil ateşidir.Başlarda sevdiği kıza erişme çabasıyla başlayan okuma maratonu daha sonralarda kendini tanıyan, nereye varmak istediği üzerine kafa yoran, büyük bir hızla mesafe kat eden bir gencin çağının insanlarından çok ayrı bir kulvardaki maratonuna evriliyor. Neredeyse tüm zamanını okumaya ve düşünmeye sarf ediyor. Daha sonraları, kendi algılamasındaki hızı ve yazarlığa dair yeteneklerini keşfettiği noktada da yazar olmaya karar veriyor. Alt sınıftan gelen Martin'in bu çabası burjuvalar için fuzuli görülüyor. Nihayetinde o bir işçi, mektep yüzü görmemiş bir emekçi. Kim ne diye onun fikirlerine, yazdıklarına değer versin ki! Başta sevdiği kadın ve ailesi olmak üzere etrafındaki pek çok kişi ona bu muameleyi yapıyor.
Kitapta da üzerinde durulan eleştirilerden biri de bu. Sözde okullarda ezberletilmiş kalıp yargılarla beyinleri ve sığ hayal güçleri kesin hudutlarla çizilmiş burjuvalara karşı; işçi sınıfından gelen ve her türlü kalıpları yıkarak geniş ve marjinal düşünebilen bir genç: Martin Eden!
Fikirlerine itibar edilmemesinin tek gerekçesi alt tabakadan gelişi değil elbette. Döneminde baş kaldıran radikal fikirleri oluşundan. Aslında "burjuvalar" anlayamadıklarından anlam veremiyorlar bu gence. Asırlardan beri acısı var olan, kalabalıklar içinde yalnız,
Reklam
Puan vermedi·246 syf.·
Beğendi
·2021 3. kitabı
Tarihin hiçbir devrinde kendine bu kadar yabancı, bu kadar hayran ve düşman olmadın. Laboratuvarında aradığın, incelediğin, oyduğun, dibine indiğin, sırrını deştiğin her şey arasında yalnız ruhun yok!
(...) Kendi içinde gör Allah'ını. Kendine dön, kendine bak. Aptalca bir konfor aşkından doğduğu hâlde her biri korkunç bir dünya harbi hazırlayan teknik mucizelerin yanında, senin iç zıtlıklarını elemeye yarayacak ve seni kendi kendinle boğulmaktan kurtaracak ruh mucizelerin ara. İnan manevîlere ve mukaddeslere, inan!
Bizim ebedî kalmaya namzet tarafımız herkese, her şeye, her zamana, her mekâna şâmil ve Allah'a bağlı olan bu "şuurüstü" ruh bölgemizdir. Onu geliştirdiğimiz nispette yalnızlık dramımızdan kurtuluruz.
Reklam