"Üzerinde bulunduğum yol bir otoyoldur. Otoyol dünyada varolan en ileri yol türüydü ve çoğunlukla insanlar bir şeyde ne kadar ilerlemişlerse o şeyde ölüm ihtimali de o kadar yüksekti."
"Kendi okulumuzda çoğumuz dışlanmış çocuklardık. Genellikle bizi görmezden gelirler, bizimle dalga geçerler, bize pek aldırmazlar ve çok da iyi davranmazlardı. Hepimizin mücadele ettiği ayrı bir şey vardı. Fiziksel, zihinsel ya da duygusal bir takım zorluklar. Bu da bizi diğerlerinden ayrı ve farklı kılıyordu. Bazen fazlasıyla farklı.
Ama burada hepimiz harikaydık, hepimiz muhteşem, hepimiz başarılı ve hepimiz havalı."
"İnsanların ilk olarak sandalyemi değil de beni görmeleri için, kendi başıma daha çok şey yapabilmek için, mesela en yakın arkadaşımla takılabilmek için her şeyimi verirdim."