İnsanın en ölümcül yarası, içinde anbean büyüyen gitme isteğidir, İshak henüz bilmiyordu. Bir sabah kimselere bir şey söylemeden, göç vaktini kaçırmış, suskun, yorgun ve kederli bir kırlangıç gibi alıp başını uzaklaştı. Biraz daha bekleseydi kanatlarında o dermanı bulamayacaktı.