" Bir gün, insanlar benim bu öykümü okurlarsa nice masumiyet ve mutluluk dolu yıllardan sonra, bir cinayet ile başlayan ve bir idamla sona eren bu korkunç yılın varlığına inanmak istemeyeceklerdir; eksik bir yani, eksik bir havası olacak.
ve yinede, ey sefil yasalar, ey sefil insanlar, ben kötü biri değilim! "
"Küçük Marie'm! Onu oyun oynamaya götürdüler; arabanın camından kalabalığa bakıyor ve artık o beyfendiyi hiç düşünmüyor. Belki de hâlâ ona bir gün okuması ve on beş yıl sonra bugüne ağlaması için birkaç sayfa yazacak zamanım var. Evet, benim kalemimden hayatımı ve ona bıraktığım ismin neden kanlı olduğunu öğrenmesi gerek."
Not: Bu konuyla ilgili belirsizlik olsa da kitabın ilerleyen sayfalarında da görüleceği gibi mahkum bunu yazacak zamanı bulamadı. Bu düşünce aklına geldiğinde artık çok geçti.