Çürüyüp, ezilmiş bir çiçekten, nasıl baharın o mis kokusu anlaşılmazsa, Madame de Prie'nin tarih olmuş kaderinin tutkulu coşkusuda anlaşılmıyordu bu satırlardan.
Sırf insanların yokluğunu çektiği için kendini ölümün kollarına bırakmıştı aslında, ufacık bir komediyle kandırılabilen bu kıt akıllı sersem insanların.