İçimde Bir Yağmur Sonbahardan Çalınmış Birkaç Eylül Bir De Sen Senelerin Ardında Tarabya'da Bir Santur Nihâvend'e Gömülmüş Ümitlerim Küçülür Saçlarımın Kırında. Birkaç yağmur bir de sen.. Senelerin sonunda
Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir
Her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor
çünkü Bir gök gürlese bari diyorum, bir sağnak patlasa Bitse bu sessizlik, bu kirli yapışkanlık bitse.
Senin gönlün daima meshur ve musahhardır mazursun,
Gamın ne olduğunu bilmezsin mazursun,
Ben sensiz bin gece kan ağladım,
Sen bir gece sensiz kalmadın mazursun.
Benliğinin tam ortasında açılmış bir yarayı andıran bu aşk, bildiği sözcüklere, okuyamadığı bütün o kitaplardaki sözcüklere sığmıyordu. "Hiç değilse bu vardı" diye düşündü, "ben layık olsam da olmasam da vardı."