Şengülll
@Sengulncl
Çevrilen yüzler, kötülüğe karşı yapılan işaretler, dehşet ve merak, hastalıklı acıma duygusu ve sinsice bir tehdit; çünkü kötülük kötülüğü çeker...
Sayfa 76
Reklam
... kadın, bir kadına hükmeden zorunluluklar karşısında bir erkeğin vurdumduymazlığını düşünerek gitti. Zorunluluklar: Birilerinin uyumakta olan çocuğun yakınlarında olması, birinin özgürlüğünün diğerinin özgürlüksüzlüğü anlamına gelmesi gibi; eğer onun şu anda iki bacağı üzerinde yapmakta olduğu gibi -önce biri sonra diğeri- bu harikulade sanatın, yürüyüş sanatının uygulamasında olduğu gibi, ileri doğru hareket eden bedendeki denge gibi, sürekli değişen, hareketli bir denge sağlanmazsa...
Sayfa 71
Kaybettiğin yerde bekleme, güçsüzler öyle yapar.
Sana kapanan kapıyı bir daha çalma,
Kapanan kapıyı acizler çalar.
Unutma ki bu aşağılık dünyadasın;
Kötülüğü baştacı edip iyiliği çılgınlık sayan dünyada.
Şunu iyi bil ki; şeytan da kutsal kitaplardan örnekler verebilir.
Ve cehennem boş, şeytanların hepsi burada…
Her düşünceni dile getirme,
Sana yakışmayan hiçbir düşünceyi hayata geçirme.
Samimi ol fakat basit davranma.
Huzur ancak gökyüzünde vardır…
Biz ise yeryüzündeyiz.
Utan ey çağ! Soylu insan yetiştiremez oldun.
Arama boşuna bulunmak istemeyeni.
İnsanlar göründükleri gibi olmalıdır,
Eğer değillerse…
Hiç görünmesinler daha iyi.
Kader mi aşkı kovalar, yoksa aşk mı kaderi?
Kimseler çözemedi bu bilmeceyi…
Hoşçakal, değerin çok yüksek,
Tutamam seni…
Sen ancak görenleri seversin, bense körüm…
Sen ne kadar kalsan da geliyorsun benimle…
Ben ne kadar gitsem de kalıyorum seninle.
Öğret bana nasıl unutulur düşünmek?
Oysa benim ruhumda savaş var.
Durmadan ölüyor içimdeki insanlar.
Boğ kendini yüreğim; dilimi tutmam gerek.
William Shakespeare
William Shakespeare10/10
2026 5. kitabı
Yazara hayranlık duymamak elde değil. Serinin 3.kitabında da çaktırmadan kenardan kenardan, büyüme yolundaki yeni bir karakterle kitabın derinliklerine çekti. Bu sefer büyümeyi ölüm üzerinden anlatmış. Ölümün yaşam ile bir denge kurduğu, ölememenin ise arafta bıraktığı gerçeğini okuyucuyu da arafta bırakarak yazmış. Okurken aklımın bir köşesinde hep "Şimdi olacaksa bir şey yarına kalmaz, yarına kalacaksa bugün olmaz." sözü vardı. Belki de bu yüzden ilk iki kitap su gibi akarken bu kitabı ölüm-yaşam dengesini kaybetmenin verdiği ıssızlık ile biraz daha zor bitirdim. Bu kadar zor bir konuyu kendi evreninde müthiş metaforlarla anlatan güzelim Ursula'ya teşekkürler.
