Şengül TUTAL
@Sengulst
Gözünü kapalı tutana etrafı anlatmaya gerek yok.
100 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dan Brown’un okuduğum ilk kitabı olması nedeniyle bu roman benim için ayrı bir yere sahip. Daha ilk sayfalardan itibaren kitabın ne kadar ilginç, sürükleyici ve merak uyandırıcı olduğunu fark ettim. Olaylar o kadar hızlı ilerliyor ki, “bir bölüm daha” derken sayfaların nasıl aktığını anlamak zorlaşıyor.
Kitap, tarih, sanat ve bilimi bir araya getirerek sadece bir macera sunmuyor; aynı zamanda okuyucuyu düşünmeye zorlayan sorularla da karşı karşıya bırakıyor. Özellikle insanlığın geleceğiyle ilgili işlenen konular, okurken beni sık sık durup düşünmeye itti. Bu yönüyle Sırların Sırrı, sadece heyecan veren değil, aynı zamanda düşündürücü bir roman.
Dan Brown’un anlatım dili oldukça akıcı. Kısa bölümler ve beklenmedik gelişmeler, merak duygusunu sürekli canlı tutuyor. Kitabı elime aldıktan sonra uzun süre bırakmak istemedim. Sonuna kadar gizemini koruması da romanın etkileyiciliğini artırıyor.
Sonuç olarak, Sırların Sırrı benim için Dan Brown’la çok başarılı bir ilk tanışma oldu. Gizem, gerilim ve zekice kurgulanmış bir hikâye arayan herkesin keyifle okuyabileceği, merak uyandıran ve etkileyici bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Ahmet Ümit’in Kayıp Tanrılar Ülkesi kitabını okurken kendimi hem bir cinayet soruşturmasının içinde hem de tarihin ve mitolojinin derinliklerinde buldum. Daha ilk sayfalardan itibaren merak uyandıran bir kurgu vardı, elimden bırakmakta zorlandım. Berlin’de bir arkeoloğun öldürülmesiyle başlayan hikâye, basit bir polisiye gibi görünse de ilerledikçe insanı Anadolu’nun geçmişine, eski tanrılara ve inançlara doğru sürüklüyor. Okurken hem heyecanlandım hem de yeni şeyler öğrendim.
En çok hoşuma giden şeylerden biri, karakterlerin sadece olay çözmeye odaklanmamış olmasıydı. Başkomiser Yıldız Karasu özellikle çok etkileyici bir karakterdi. Güçlü, kararlı ama aynı zamanda kendi iç dünyasında kırılgan tarafları olan biri. Onun bakış açısıyla olaylara tanık olmak kitabı daha gerçekçi kıldı.
Kitabı okurken sık sık “acaba katil kim?” diye düşündüm ama aynı zamanda tarihle ilgili verilen bilgileri de çok ilgi çekici buldum. Yazar bu bilgileri öyle ustaca hikâyeye yedirmiş ki asla sıkıcı gelmedi, aksine cinayeti çözmeye giden yolda birer ipucu gibi hissettirdi.
Sonuç olarak Kayıp Tanrılar Ülkesi, bana hem merak dolu bir serüven yaşattı hem de Anadolu’nun geçmişine dair yeni kapılar açtı. Polisiye sevenler için zaten sürükleyici bir roman, ama tarih ve mitolojiye meraklı olanların da çok seveceğini düşünüyorum. Kitabı bitirdiğimde bir yandan tatmin olmuş hissettim, bir yandan da “keşke biraz daha devam etseydi” dedim.
Ahmet Ümit’in şu ana kadar okuduğum kitaplarından farklı bir konusu var . Yazarımız diğer kitaplarında hep bir polisiye ve bu olayın çözüm aşamasını anlatırken , bu kitabında ise genellikle polisiye roman yazarlarından bahsetmiş. Ayrıca yazarlarımızın yazılarını ele alırken yaşadıklarını ve yaşadıkları dönem de gerçekleşen olayları kaleme aldığı, onlardan esinlenerek farklı yapıtlar ortaya çıkardığından bahsetmiştir. Bazen de yazarların birbirinden etkilendiği ifade edilmiş. Ahmet Ümit’in diğer kitaplarıyla karşılaştırdığım da daha az beğendiğimi ifade edebilirim.Herkese iyi okumalar.
Aşkımız Eski Bir Roman Ahmet Ümit’in bir başka güzel kitabı. Ahmet Ümit’in şu ana kadar okuduğum kitaplarından farkı bir kitapta 3 hikaye barındırması oldu.
Her üç hikayeyi de beğenmeme rağmen en ilginci birinci hikayesi oldu. Edebiyatı çok seven psikolojik sorunlar yaşayan karekterimizin okuduğu kitapların başkarakterlerine bağlanması oldu. Bu şekilde gerçeklik algısının bozulduğunu gösteriyordu. Diğer iki hikaye ise bildiğimiz ve en çok karşılaştığımız ihanet ve kıskançlık cinayetleriydi.
Osmanlı’da yaşayıp yaşamayacağını bilemeyen, taht sırasının ona hiç gelmeyeceğine kesin gözüyle bakan, şans eseri tahta çıkan II. Abdülhamit dönemini anlatan bir eser. Şans eseri tahta çıkan ve yaklaşık 33 yıl Devleti yöneten padişahın bir gece ansızın ailesi ile birlikte bilmediği bir trene bindirilerek Selanik’e sürgüne gönderilir. 3 yıl Selanik’te bir köşkte sürgün hayatı yaşar. Bu süre zarfında dışardan sadece üç kişi ile konuşur. II. Abdülhamit köşkte sürgündeyken Osmanlı topraklarının bir bir alındığından bir haberdir. En son sıra Selanik’e geldiğinde onu tekrardan İstanbul’a Beylerbeyi Sarayına getirmek zorunda kalındığını anlatan ve tarihi olayların farklı bir şekilde dile getirildiği okunması gereken güzel bir eser.
