Bugun bir cok insan farkinda olmadan platon un magarasinda yaşıyor. Bilinmeyen karşısında büyük bir korkulari var ve kişisel olarak onlari etkileyecek her değişimi reddediyorlar. Fikirleri var, projeleri, düşleri var ama bunlari asla gerçekleştirmiyorlar. Doğrulanmamış bir sürü korkuya felc olmuslar, elleri ayaklari kelepçeli, oysa anahtarı da yalnizca kendilerinde.
Ne bir örgüt ne bir yönetim ne yeni bir patron ne bir sendika ne de yeni bir eş insanin yaşamını değiştirebilir. Politikaya baksana, insanlar yaşamlarını değiştirsin diye birine güvendiklerinde ne yaşadı?
Kisi kendi degerinden yeterince emin degilse, bazi sapkinlarin derhal saptadigi bir zayif nokta gösterir. Onlarin da aci veren bu yere dokunmalari yeter