"Toprağınız toprağım, eviniz evim; burası için, bu diyarın çocukları için bir ana, bir ışık olacağım ve hiçbir şeyden korkmayacağım, vallahi ve billahi."
Halide Edip Adıvar'ın 1923 ile tefrikaya başladığı kitap... Karakter değil tip romanı. Tip olarak cahil-dinini pek bilmeyen- halk, dini kullanan hoca, dinini bilen Dede ve aydın Aliye. Edebî olarak çok büyük bir değeri olmasa bile gayet güzel bir eser. Başkaları " Namus kadının yüzünü açıp açmamasında değildir. Din de peçe demek değildir. Öyle kapalı kadınlar vardır ki kapı arasından her türlü rezaleti yaparlar." cümlesini epey eleştirmiş. Ben bu cümleye harfiyen katılıyorum, peçe takıp, 5 vakit namaz kılıp yapmadığı pislik kalmayan insanları da gördüm, 5 vakit namaz kılan ama gerçek Müslüman olanları da...
Kitabın sonunda en çok Aliye'nin 4 şahit olmadan recm edildiğine üzüldüm. Hâlbuki Aliye hiçbir şey yapmamıştı...