Seon
@Seonnie
zwischen immer und nie.
Instagram:persephones.diaryy
9 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
hani bazı kitaplar vardır elinizden bırakamaz ama bir yandan da biteceğinden korkarak okursunuz.işte bu kitap öyle bir kitap.
her sayfayı çevirişimde lütfen hiç bitmesin diyerek okuduğum martin eden bana öyle duygular yaşattı ki uzun zamandır beni böylesine darmaduman eden bir kitap okumamıştım.sanki bir yanım o sayfalarda gömülü kaldı. tüm bu serüven boyunca ona eşlik etmek benim için kelimenin tam anlamıyla bir onurdu. tüm mücadelesi boyunca elinden tutmak ve ben sana inanıyorum demek istedim.peki kim bu martin eden?martin eden genç bir işçiyken hem aşkına kavuşma uğruna hem de mükemmel olduğuna inandığı yüksek sınıfta kendine bir yer edinmek için hiç yılmadan çalışan, hedefinden kim ne derse desin bir an bile şaşmayarak gündüzünü gecesine katarcasına okuyup yazan,yazar olmak isteyen biri.fakat ne uğruna inandığı,sıkı sıkı sarıldığı şeye kavuştuğunda beklediği şeylerle karşılaşıyor ne de burjuvai yaşamın sandığı gibi içinde bulunmak istediği bir şey olduğunu görüyor.sosyal sınıf farkının acımasızlığının ve paranın gücünün gözler önüne serildiği bu kitapta aşkı,umut etmeyi,üzüntüyü iliklerinize kadar hissediyorsunuz.ne dersem diyeyim,neresinden tutarsam tutayım bir şeyler sanki eksik kalacak gibi hissediyorum bu kitap hakkında,mutlaka olunması gerektiğini düşünüyorum.
iyi ki ve iyi ki tanıştım seninle martin eden.
slovenya nasıl haritada olmaz? bazı yerleri okurken o kadar üzüldüğüm için resmen boğuluyor gibi hissetsem de çoğu şeyi de sorgulamama neden olduğu için 3 günde bitirdiğim bir kitaptı.
kitap, intihar eden ama gözlerini açtığında kendini bir akıl hastanesinde bulan isminden de anlaşılacağı üzere veronikanın hikayesi üzerine kurulu. ayrı ayrı yaşamlara sahip olan ve hayatın hepsini bu akıl hastanesinde buluşturduğu zedka,mari ve eduardın hikayesini okumak da ayrıca ilgi çekiciydi. çünkü tek bir paydada bütün bu insanlar bir şekilde tekrar tutunmaya çalışıyorlar hayata ve bu sürece tanıklık etmek sayfalar boyu paha biçilemezdi. okurken sormadan edemiyor insan, ne için yaşıyorum? nasıl yaşıyorum? bu yaşadığım hayatın ne kadarının değerinin farkındayım? ya da farkında mıyım?
yazar paulo coelhonun ailesi tarafından 3 kere akıl hastanesine gönderildiğini öğrendiğinizde ise kitapta bir çok yaşanmışlık olduğunu biliyor ve okurken her şeyi biraz daha fazla hissediyorsunuz. hepimiz şu ya da bu biçimde deliyiz ve ben tüm bu kişilerle tanıştığıma çok memnun oldum
kitabın kalınlığı beni yıllardır korkutsa da dünya klasiklerini okumayı ciddi anlamda çok sevdiğim için gerçekten merak ettiğim bir kitaptı.bazen dedim ki yeter...çünkü hiç bitmeyecek sandım ama ben ne zaman yeter desem kitap yetmeeez dedi ve kitabı bırakamadım.
kitabın olayı ise sadece aşkın yüceliği ya da yıkıcılığı değil. din,siyaset,rus sosyetesinin arka plandaki iki yüzlülüğü,tarım,annelik duygusu ve insan ilişkileri gibi bir çok konuya inceden inceden değinilmiş.
bu kitap öyle bir kitap ki aldı beni geçmişe götürdü.ve ayrıca bana sadece annanın hikayesini okuyacağımı sanmamın aksine büyük bir ters köşe yaptı.öyle ki anna kitaba uzun süre girmedi.kitapta bütün karakterlerin iç dünyasına yer verilmesi,olaylara her bir karakterin gözünden bakmak beni bazen yordu ama daha iyi bir bakış açısına sahip olmamı sağladı.işte şu karakteri seviyorum diyeceğim biri yok. yeri geldi hepsine çok sinirlendim yeri geldi hepsi için mutlu oldum ve yeri geldi hepsi için üzüldüğüm anlar oldu.ancak anna ve levin kendime en yakın bulduğum iki karakterdi.
görenin güzelliğinden büyülendiği cesur anna...bazen kendini en yalnız hissettiğin anlarda bile elini tutamamanın verdiği acıyı dökemem kelimelere.
çok ama çok değerli bir kitaptı.okuduğum için çok mutlu ve tüm bu kişilerle tanıştığıma çok memnunum.
alınacaklar listemin nadidelerinden biri olan bu kitap, ismiyle sadece bana mı fazlasıyla dram çağrıştırıyordu bilmiyorum ancak beklentimin çok tersinde bir şeyle karşılaştım.
4.okulundan da atılan holden'ın birkaç gününü sohbet havasıyla anlatan bu kitabı okurken bazen o kadar eğlendim bazen de o kadar heyecanlandım ki sanki tüm süreç boyunca tam da oradaydım,holden'ın yanında ve onu izliyordum.
bazı konulardaki,özellikle kadınlar hakkındaki, görüşleri bazen burun kıvırmama sebebiyet verdiyse de o yaştaki birinin hayata karşı bu denli bir bakış açısıyla bakması beni etkilemedi diyemem zira bazen öyle tespitleri vardı ki beni gerçekten düşündürdü.
bu kitabı herkes sevebilir mi?hayır. fakat herkesin şans verebileceği bir kitap olmalı diye düşünüyorum.
tanıştığıma memnun oldum holden.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}