Mutluluk bir kelebekti.Beklenmedik bir anda tüm renkleriyle gelip konduğunda, onu ürkütmeden ne kadar orada kalacağını düşünmeden, doyasıya tadına varıp anın tadını çıkararak hafızalara kaydetmekti önemli olan.
Kitabi bitirmek için neredeyse 2 aydır uğraştım..Elimde büyüdü resmen..Sonunda bitti.Kitapta sevmedigim şey ana karakter Damla'nın iç ses yorumlarının samimiyetsiz ve abartı olması.Ve de sürekli çirkin olmasından bahsetmesi çok rahatsiz edici..Ünlü bir fotoğrafçı kendini güzelleştirebilecek bir bütçesi vardır diye düşünüyorum.
İkinci şey ise kitapta yakaladığım iki detay var.ilkinde Emre karakterinin yeşil gözlü olduğu yazılıyor (sayfa 12) ilk sayfalarda.Sonra mavi diye devam ediliyor sürekli..
Bir diğeri ise Damla karakterinin arabası oldugu söyleniyor ilk sayfalarda.Sonrasındaki 80 sayfa neredeyse taksilere bindikten sonra arabasının tamirde olduğu iliştiriliyor..ama kitap bitene kadar hala taksilerde :)
Kitabın tek sevdigim yanı; ki bence tüm roman keşke bu şekilde olsaydi ,Meriç karakterinin kendi ağzından olayları dinlediğimiz bölümden sonrasi beni sonunda içine çekti...Yani keşke kitabın bölümleri bir Meriç bir Damla şeklinde ilerlese daha akıcı olurdu.Belkide Meriç'in abartı şeklinde kendi iç ses yorumları olmadığı için okunması daha zevkli gelmişte olabilir..Yani kısacası amatörce yazılmış bir roman gibi geldi.Bence 15-20 yaş aralığina hitap ediyor diye düsünmekteyim.. Çirkin Ördek YavrusuKübra Nur
Neler hissettiriyordu bu adam bana? Bir yandan çok kızarken bir yandan paldır küldür aşka yuvarlanıyordum.Tüm duygularım birbirine karıştı .Lunaparktaki hız treni içindeymişim gibi korktum,heycanlandım,coştum ve duruldum.