.
İçimden, göğsümü parçalamak ve beynimi dağıtmak geliyor;
insanların,
birbirleri için ne kadar az bir anlamları var.
Ah!
Sevgi,
Sevinç,
Yakınlık ve coşku kendi içimden gelmiyorsa,
bir başkası da bunları vermeyecektir bana;
.
.
Bu acı ölüm değildi,
sersemlemiş bilincinde bocalayarak dolaşan düşünceydi.
Ölüm acı vermezdi.
Hayattı,
hayatın sancısıydı bu feci,
bu insanı yasa boğan his...