“ Tüm sorunlarımı çözüleceği yere doğru hızla ilerliyorum.Hayatımda, ki zaten hayatım diye bir şey de artık olmayacağı için, hiç kimseden ve hiçbir şeyden ne bir ilgi ne de bir sevgi beklentim olacak.Umut nedir,hayal nedir, bilmeyeceğim. Başımın içtenlikli okşanmasına ve kimsenin bana sarılarak kulağıma ‘Seni Seviyorum ne olursa olsun da seveceğim’ demesine ihtiyacım olmayacak. hiçbir şey için bir özlem duymayacağım; kaybedip de bulamadıklarım veya isteyip de elde edemediklerim için kalbimde en ufak bir sızı bile duyumsamayacağım. Hatta hayatım boyunca zihnimi en çok meşgul eden, oyalayan ve yoran duygudan…’Sürekli olarak birisini veya bir şeyleri arıyormuşum’ duygusundan ebediyen kurtulacağım.”